Gözlerindeki parıltı cesarettendi. Gözlerindeki nem kurumuştu. Kaşları çatılmıştı. Zihni dingindi.
İçindeki Korku'yu hala hissediyordu. Ondan kaçmıyordu. Korkusuyla idi.
Arkadaşının sıcaklığıyla ısınmıştı. Büyük Yeşil'in ağzına dönerken gözlerinin ağırlaştığını hissediyordu.
Bilmiyordu içindeki asıl sıcaklığın,asıl dinginliğin nereden geldiğini...
Yaşadığı yeri tanıyordu. Karnını zaten doyurabilirdi. Benzerleri... Kafasını kurcalıyordu fakat muğlaktı. Düşünceleri kenara bırakmayı öğreniyordu.
Damarlarında kanın akışını hissediyordu. Dudakları durgundu. Kendini geceye bırakmaya hazırdı. Uykuya sarıldı.
Güvenmişti. Güvendi içindeki asıl sıcaklık. Ama daha bunu kavrayamadan uyumuştu.
0 Responses to 'Cesaret'
Yorum Gönder