Ağaca tırmanmak gündelik bir iş olmuştu. Her gün ağaca çıkardım. Meyveleriyle karnımı doyururdum. Ağacın üstünde etrafı izlemeye başladım. Her gün daha yükseğe çıkıp daha ilerilere bakmaya başladım.İçimde beni oralara iten bir şeylerin olduğunu hissediyordum. Gitmeliydim oralara. Ancak korkuyordum. Portakal Ağacımdan en fazla iki gün uzak kalmıştım. Ya Portakal Ağacımda kalırdım ya da Sarı Kumlarda.
Uzakların da buraya benzeyip benzemediğini bilmek istiyordum. Benzer hayvanlar orada da var mıydı? Nereye kadar gidebiliyordum?
Korkuyordum ancak. Korkum isteğimi bastırdı. Uzakları sadece ağaçların üzerinden izler oldum. Kuşlar görüyordum. Buradakilerine benziyor gibiydiler.
Oralarda da hayvanlar benzerdi kesin! Uzaklarda benzerlerim var mıydı benim de?
Uzaklara bağırıyordum. Benim benzerlerim kendi kendime öğrendiğim bağırmayı biliyorlardır diye düşünüyordum. Acaba beni duyuyorlar mıydı...
Ağacın üstündeydim artık, ağacın üstünden izliyordum.
Dallardan atladığım zamanlar oluyordu. Kollarımı kuşlar gibi yapıyordum ama onlar gibi havada kalamıyordum. Daha yüksekten atlıyordum, yine olmuyordu. Canımı yakmıştım böyle denemelerde.
Portakal Ağacımın olduğu yerden daha yüksekteki yerleri gördüm. Bir sürü ağaç olduğunu gördüm. Uzakta ağaçların arasındaki suyu da gördüm. Çok su yoktu ama.
Sarı kumların nereye kadar gittiğini gördüm.
0 Responses to 'Ağacın Üstünden'
Yorum Gönder