Kendimi çok halsiz hissettiğim zamanlar oluyordu. Hareket etmeye takatim olmuyordu. Bunun nedenini bilmiyordum. Böyle zamanlarda Portakal Ağacımın altında olurdum. Yaprağının tadını ilk alışımın ne zamana denk geldiğini, yemek yemeği nasıl öğrendiğimi bilmiyorum. İlk zehirlenişimi biliyorum.
Bir ottu ya da ona benzer bir şey... Okyanustan yuvama geri dönüyordum.Sarı Yuvarlak çoktan batmıştı. Ayaklarım artık beni taşımıyordu. Oturmuştum. Etrafıma bakınırken onu koparıp yedim. Biraz dinlendikten sonra kalktım. Giderken ağaç arıyordum. Bir kaç meyve de yiyince iyice güçlendim. Yuvama vardım. Ağzımı açıp duruyordum. Yere uzandım. Beyaz Yuvarlak'ın gitmesine yakındı uyanışım. Sanki okyanusa girmişim gibi ıslaktım. Yuttuklarım ağzımdam geri çıkıyordu. Beyaz bulamaç...
Beni zehirleyenin ot mu yoksa o meyveler mi olduğunu bilmiyorum.O ottan ya da meyveden daha sonra yedim mi onu da bilmiyorum.
Okyanustan balık çıkarmayı çok sonraları öğrendim. Benden daha iri olan yaratıklar sayesinde öğrenmiştim. Onları izlemeye başladığım zamanı da anlatacağım elbette.
Hangi balıkları yiyip yiyemeyeceğimi de öğrendim elbette. İki tür balık dışında yiyemediğim yoktu. Elimin diğer elimden büyük oluşunu görmek beni korkutmuştu. Balık beni sokmuştu. Daha sonra o balıklara hiç dokunmadım.
**
Suyun yakınındaki evimin penceresinden beyaz yuvarlağa bakıyorum...
0 Responses to 'Yemek'
Yorum Gönder